Mijn liefde en respect voor natuur heb ik gekregen op mijn 18de. Dat was toen ik mijn eerst reis maakte … naar Indonesië!

Gedurende 10 jaar heb ik veel tijd doorgebracht in dit prachtige land. Vooral veel bergen beklommen.

Toen ik 30 was vroeg mijn broer of ik niet eens een 5 km wedstrijd wou meelopen. Ik zei: waarom niet. 27 minuten had ik erover gedaan en ik was doodmoe. Ik dacht: dit moet sneller! En dat werd het ook … maar ook langer … vooral langer.

Het duurde dan toch een tijdje alvorens ik mijn eerste ultra liep: Crêtes de Spa in 2011. Dat was ook het jaar dat ik mijn eerste trail in het buitenland liep: de K42 in Argentinië. Toen kreeg ik de smaak echt te pakken. Daarna is het in snel tempo gegaan … wat lengte betreft dan vooral.

“Ik dacht: dit moet sneller! En dat werd het ook … maar ook langer … vooral langer!”

Ondertussen reeds enkele mooie prestaties geleverd, wat me dan nog een extra boost geeft om verder en extremer te gaan.

Mijn mooiste herinneringen/prestaties zijn 1ste plaats op BTS100 in Indonesië, tweede plaats op Taklang Damulag in Filipijnen en 75ste tijdens Diagonale des Fous in Reunion. Verder nog Échappée Belle, TAR, Madeira Island Ultra Trail …allemaal geweldig mooie wedstrijden.

De drie wedstrijden die nu bovenaan mijn lijstje staan zijn Trans Sumbawa 320 km ( juist … in Indonesië!) Transpyrenea en Atacama Crossing. Voor die laatste zal ik eerst een sponsor moeten vinden vrees ik. De eerste twee hoop ik in 2018 te kunnen lopen!

Terug naar het team…